| Aitatxo
ona da. Hain da ona ezen itxuraz zoriontsua zen beste jende batekin bizi
baitzen komuna amankomunatuan. Aitatxo ona zen, sarraski batean txiki-txiki
eginda utzi zuten arte, gibelak, begi-globoak, hesteak eta muinak eroaldi
batean lehertu zizkieten arte. Txikituta bukatu ondoren, aitatxo gaizto
bihurtu zen eta orain ni, bere alabatxoa, sartuta egon naizen komatik
esnatu naizenean, amets batek jazartzen nau mendekua aldarrikatzen duen
bitartean. Nik asko maite dut aitatxo, ondo dakizuenez neska txiki baten
bihotza beti izan baita bere aitarena, baina gorriak ikusten ari naiz
beragatik. Gainera, nire mutil-laguna alproja bat da eta nire gurasordeek
nire herentzia nahi dute. Polizia? Ez dakit. Azkenean hil egingo dudala
uste dut, eta bere alabatxoa adoptatuko dut. Izorratzeko besterik ez bada
ere... |
