| Hitz
egin dezagun argi, House of the Dead pelikulari aurre
egiten dion ikusleak jakin beharra dauka zehazki zer duen begien aurrean:
bideo-joko bat zinemara eramanda, SEGAren bideo-joko bat. Hemen ez zaio
inori ziria sartzen. Uwe Boll zuzendari mestizo eta pintoak, dituen Lucio
Fulci eta Bavaren (Lamberto, ez ordea Mario) aire filmikoetan, bideo-joko
bati dagozkion testura eta koadratura, baita kamera subjektiboa ere erabiltzen
ditu, bere pertsonaiek (eta guk, jakina) betiko ariketa zintzo horretan
diharduten bitartean, alegia aurkitzea, lurpetik ateratzea, erraiak ateratzea,
buruak moztea, leihotik behera botatzea, hezurrak ateratzea, hondatzea,
makaltzea, zatikatzea, erruntzea (barkatu), gezatzea eta zonbien kolonia
osoak desegitea, haiengan ohi den bezala, estretegia defentsibo txikiena
asmatzeko gai ere ez diren horienak. |
